Një herë e një kohë ka ekzistuar një fëmijë që u pagëzua me emrin Josif Visarionoviç Dzhugashvilli. Pak më vonë ka ekzistuar një djalosh i brishtë i quajtur Soso nga prindërit dhe miqtë, që studionte në një seminar të kishës ortodokse, por që njëkohësisht bënte boks në rrugë, ku gati mbeti i paralizuar nga njëri krah. Pak më vonë ekzistoi një i ri revolucionar gjeorgjian me një këmbë në botën e krimit dhe dëshirën e tij të shfrenuar për bukurinë femërore, ku të gjithë e quanin Koba.

“Ishte alkimi. Që ditën kur e pamë për herë të parë njëri- tjetrin, na u duk sikur e dinim të ardhmen”. Princesha Lea e Belgjikës (e veja e princit Aleksandër I, cili u nda nga jeta një vit më parë), rrëfen historinë e saj të dashurisë që tronditi Belgjikën, gati 10 vjet më parë, në barin e hotel “Rogner”, në Tiranë. Flokët e verdha i ka kapur me një karficë me gurë lehtë pas dhe në duar i shkëlqen byzylyku që i shoqi ia dhuroi dikur. Sytë i duken të ujtë teksa nis të kujtojë Aleksandrin… “Kjo grua e ka dashur shumë atë”, thotë me të qeshur Jak Gabriels, ministri i Shtetit belg.

am lindur e shkolluar në Tiranë. Pas kryerjes së Fakultetit të Histori - Filologjisë, të Universitetit të Tiranës, në degën Gjuhë – Letërsi, për disa vjet kam punuar pedagoge në katedrën e Gjuhës Shqipe, në mësimdhënie, për lëndën e morfologjisë dhe praktikum të gjuhës shqipe. Më pas, erdhi një shkëputje, që prej vitit 1999 deri në vitin 2007, për shkak të emigrimit në Kanada.

Një herë e një kohë ka ekzistuar një fëmijë që u pagëzua me emrin Josif Visarionoviç Dzhugashvilli. Pak më vonë ka ekzistuar një djalosh i brishtë i quajtur Soso nga prindërit dhe miqtë, që studionte në një seminar të kishës ortodokse, por që njëkohësisht bënte boks në rrugë, ku gati mbeti i paralizuar nga njëri krah. Pak më vonë ekzistoi një i ri revolucionar gjeorgjian me një këmbë në botën e krimit dhe dëshirën e tij të shfrenuar për bukurinë femërore, ku të gjithë e quanin Koba.